Wat een indoor seizoen 2018!

foto met Grete en Tonny
Nederlands Kampioen

Wat een indoor seizoen! Na een super hoogte stage in Kenia in januari mocht ik eindelijk lopen, 3 februari in Luxemburg. Mijn seizoenopening was in 2.05.42  aangezien er weinig tegenstand was moest ik hem helemaal alleen gelopen. Mijn trainer Grete Koens was ook aanwezig en zij al dat ik dit indoor seizoen ging vliegen, het ging zo easy. In Gent besloot ik toch niet te lopen, ik was er wel naar toe gereisd maar voelde mij niet helemaal fit en met de griepgolf in Nederland kon het zo maar zijn dat het indoor seizoen al voorbij was. Een week later was het NK indoor en dit was veel belangrijker.  De week na Gent extra vitamine pillen, goed dat je dan een sponsor als #newcaresupplements hebt en met wat extra zink en rust voelde ik me al snel beter. Dan begint het, 17 februari het Nederlands Kampioenschap. Op zaterdag de series en zo als verwacht “hobbel” ik door naar de finale op zondag. Vorig jaar werd ik derde, maar dit jaar ging ik voor goud. Eén van mijn voorbeelden Sanne Wolters-Verstegen, heeft de beste papieren. Vorig jaar liep Sanne haar PR van 1.59 en mocht ze starten op het WK in Londen. Met respect, maar zonder angst, starte ik in de finale, direct nam ik de kop en bepaalde het hoge tempo. In de laatste bocht probeerde Sanne het nog maar ik versnelde en werd overtuigend Nederlands Kampioen in 2.04.18. Een kort maar heel mooi indoor seizoen! Maandag telefoon, Dave van #bizzsports, wil je starten in Athlone Ierland, een Grand Prix wedstrijd. Morgen vliegen en woensdagavond 21 februari lopen. Grete vond het goed, dus graag. Alles is nieuw, om 5.30 stap ik in de trein naar Schiphol, vliegen, daarna 1,5 uur in de bus. Iedereen stapt uit maar ik niet. Ik moet alleen door naar een ander Hotel, hoe zit het met het eten hoe kom

AIT Grand Prix Athlone
AIT Grand Prix Athlone

ik op de baan allemaal vragen maar met 1 belletje naar Dave is alles geregeld, Thanks. Na een paar uur komt gelukkig ook Lieke Klaver, zij loopt hier met een aantal andere sprinters de 60 meter, samen op een kamer gezellig. Woensdag de start, ik heb het vertrouwen van het Kampioenschap meegenomen. Even schiet Lille, EK teams, door mijn hoofd, al die grote vrouwen die me telkens weer op mijn plaats zetten en me uit mijn ritme halen. Dit keer niet, ik kiest voorzichtig de één na laatste positie en loopt mee in het treintje. De laatste ronde is van mij,  ik vertrouw op mijn snelheid en eindsprint. De laatste 50 meter vlieg ik nog 2 voorbij. 1STE! In 2.02.29, de 5e tijd allertijden, 9e in Europa, 21e in de Wereld, ongelofelijk blij! Seizoen klaar!  Niet dus, de rollercoaster gaat door. Donderdag vliegen naar huis, koffer pakken, slapen en 8 uur later weer in de trein naar Schiphol om te vliegen naar Glasgow, uitnodiging voor 1 van de grootste indoor wedstrijden, de Iaaf Müller Indoor World Grand Prix  op zondag 25 februari.

Iaaf World Tour Glasgow
Iaaf World Tour Glasgow

Zaterdag, 1 dag rust, maar het loopt anders, in de supermarkt valt mijn telefoon stuk. Geen muziek, geen tickets, niet bellen. STRESS!. Wat zijn de mensen in Glasgow vriendelijk en wat een respect voor sporters. Het meisje uit de supermarkt brengt mij naar een reparatie winkel. Helaas niet te repareren op deze korte termijn, maar de eigenaar zegt, ik loop wel met je mee, dwars door de stad naar een telefoonwinkel en op zijn advies wordt een telefoon gekocht, terug naar de winkel en hij zet alles voor mij  over. Ik ben nog net op tijd voor het eten, eindelijk rust. Zondag, ik mag starten om 18.18 en de presentator van BBC 2 stelt mij voor,  focus. De start, met z’n 2-en in een baan, je ziet de ervaring van Tracey, even versnellen en ze is mij voorbij. Ik sluit weer als een van de laatsten aan. In Athlone is dat goed bevallen  maar hier blijft Hendry uit Engeland naast me lopen. Ik zit in gesloten, wacht op een gaatje maar die komt niet. Wachten, wachten ik schuif  een positie op en komt achter Sanne te lopen nog steeds ingesloten en kan pas mee als Sanne haar eindsprint in zet. Het lijkt klaar maar met een geweldige eindschot vlieg ik naar een derde plaats in 2.02.90. Podium in je eerste World Tour wedstrijd is geweldig! Wat een mooi publiek en wat een mooie wedstrijd. Wat een maand, wat een week! Nu actieve rust en in april naar Flagstaff om mij voor te bereiden op het Outdoor seizoen. Waar een maand geleden het EK in Berlijn nog ver weg leek is dit nu een mooi doel voor 2018!