Eerste keer in het Olympisch stadion Amsterdam!

Eerste keer in het Olympisch stadion Amsterdam!

It’s all in the head!

Dit weekend stond het NK voor senioren op het programma. Mijn allereerste keer in het Olympisch stadion en mijn eerste NK senioren outdoor.

Coen Schilderman
Coen Schilderman

Zaterdag, 18-06-2016:

Vandaag is het doel om door te gaan naar de finale. Na het inlopen met mijn teamgenootjes doe ik mijn muziek in en sluit ik mij even af van de buitenwereld. Waar ik normaal in mijn warming-up erg actief ben en graag socialize met iedereen, probeer ik nu een andere aanpak. Mijn versnellingen voelen op het gras nog wat minder, maar zodra ik een loopje op de baan doe voelt alles goed. Ook kan ik eindelijk mijn zenuwen een keer in bedwang houden. (De afgelopen paar wedstrijden had ik veel moeite om de controle te houden over mijn zenuwen.)

Op naar de callroom! Zoals gewoonlijk ben ik hier weer veel te vroeg aanwezig, maar beter te vroeg dan te laat, toch? 😉 De callroom bij de senioren is zo anders dan bij de junioren. Waar alle junioren elkaar gek maken, heerst er bij de senioren een serene rust. Waar hier en daar toch wat meiden zenuwachtig op hun nagels bijten, zijn mijn nagels er deze keer gelukkig nog 😉 . Serie 1 gaat de baan op en ik moet nog heel even wachten aangezien ik in de tweede serie zit.

We mogen de baan op! Met z’n allen, begeleid door een vrijwilliger uit de callroom, lopen we richting de start! Dit is het moment dat je de sfeer van het stadion even goed in je op kan nemen. Ik doe een laatste sprintje vanuit mijn baan en dan ik ben er klaar voor.

Erik Van Leeuwen
Erik Van Leeuwen

Het startschot klinkt en bij het naar binnen gaan kom ik vooraan naast Sanne Verstegen te lopen. Samen lopen wij de eerste 400 in een langzaam en gecontroleerd tempo. Dit tempo gooien we na 400 meter iets omhoog en een kleine eindsprint in de laatste honderd meter zorgt ervoor dat wij beiden door mogen naar de finale op zondag.

Zondag, 19-06-2016: De dag van de finale

Nadat ik een paar onderdelen gekeken heb is het tijd om naar het warming-up veld te gaan. Ik ben nog nooit zo klaar voor een wedstrijd geweest als nu. Tijdens de warming-up kan ik zo enorm kalm blijven en voelt alles mega goed aan. Ik weet dat ik fit ben en met druk maken het toch niet beter gaat worden, eigenlijk alleen maar slechter. Relaxt en met veel zelfvertrouwen loop ik naar de callroom toe.

Vandaag is de sfeer anders: veel meer nerveuze en bange gezichten. Natuurlijk is dit niet gek want het is één van de wedstrijden waar iedere senior naartoe werkt. Hier kan je bewijzen dat je bij de Nederlandse top hoort. Nadat alles weer gecheckt is en ik een paar druiven gegeten heb (dit is een beetje een bijgeloof van mij) mogen we weer in een rij de baan op. Ondanks dat we enorm langzaam de baan op lopen geeft het toch een moment van rust en spanning tegelijk. Het opent je ogen… Het is niet zomaar een wedstrijdje maar de hele Nederlandse top waar ik nu tussen loop. Een paar sprongetjes en knie heffen op mijn plek in de rij houden mij wakker en scherp. Een laatste versnelling op de baan en een sprong de lucht in en ik ben klaar om te racen.

Het voorstel rondje vanuit baan 8 begint. Hier word je even in de spotlight gezet en met applaus van de toeschouwers krijg je één laatste oppepper. Ik zit in baan 7 en ik ben dus snel aan de beurt. Hierna sluit ik mij af en heb ik van de rest niks meer gehoord. Het is dan de baan en ik alleen en niets of niemand om mij heen. Alleen nog het startschot natuurlijk.

Mijn start is totaal niet zoals hij zou moeten zijn. Als laatste kom ik de bocht uit, ik heb gewoon even nodig om op gang te komen. Op de vijfde plek voeg ik in. Voor mij valt er een gat. Ik duik in het gat om aan te haken bij de eerste drie. Ik ben er immers om mee te strijden voor het podium en niet voor een gevecht voor de overige plaatsen. Helaas gaat de top-3 echt te hard en kan ik het gat niet dicht krijgen. Het wordt een eenzame race tussen de kopgroep en mij. Gefocust op dat wat voor mij gebeurt, heb ik door dat ik iets verzwak. Ik geef mijzelf op mijn kop. Tegen mezelf zeg ik dat opgeven geen zin heeft, langzamer gaan niet oké is en ik pas na de finish verloren heb. Nog 200 meter te gaan en het gat blijft te groot. Een laatste eindsprint brengt mij naar de vierde plek waar ik de hele race gelopen heb. Een nieuw persoonlijk record en een vierde plek tussen de senioren vrouwen levert mijn eerste NK senioren op! Volgend jaar zal ik er staan en meevechten voorin!

Erik Van Leeuwen
Erik Van Leeuwen

Vrijdag komt er een nieuwe vlog online waar jullie mijn belevenissen en de sfeer kunnen volgen. Houd mijn YouTube account in de gaten.

Ik wens iedereen een fijne week!

Groetjes Danaid

 

 

 

Lees meer