Een half rondje verder!

Een half rondje verder!

Beter laat dan nooit toch 😉

Op 4 augustus ben ik samen met Marcella en Harald (haar vader) afgereisd naar hun huis in Duitsland. Zaterdag stond er namelijk één wedstrijd in Oostenrijk op het programma. We besloten dus om er een leuk en lang weekend van te maken. De wekker ging op vrijdag vroeg af en we gingen gezellig met zijn drieën ontbijten. Na het ontbijt gingen Mars (Marcella) en ik de deur uit voor een rondje loslopen en wat versnellingen. Ik merkte wel dat het een stukje zwaarder was dan in Nederland. Je hebt hier natuurlijk meer bergen en het huisje van hun ligt op 900 meter hoogte. 14037597_1118289901543448_1766343706_oDe rest van de dag hebben we best wel rustig aan gedaan. We zijn naar een stadje geweest (Waldkirchen) hier hebben wij even gewinkeld in een mega groot warenhuis. Tot slot moest er natuurlijk koffie gedronken worden.

Zaterdag

Het was nu de dag van de wedstrijd. Nog anderhalf uur was het rijden tot we in Oostenrijk waren. Aangezien er zo veel om naar te kijken was onderweg leidde dit goed af van de wedstrijd spanning. We kwamen door Passau dat is zeker een aanrader als je in de buurt bent. We besloten om na de wedstrijd in plaats van er alleen doorheen te rijden, ook nog de stad te bezoeken. Maar het was eerst tijd om te racen! Wat een mega goede sfeer hing er bij deze wedstrijd. Heel veel publiek en een goede “Engelse” commentator.

Na een paar rondjes in lopen voelde ik mij goed: Ik was ontspannen en ik had zin om te lopen. Ik zat in de laatste serie dit was op papier ook de snelste serie. Dit was helaas vanaf de start al niet in mijn voordeel. Ze gingen zo hard weg dat ik vanaf 100 meter al in mijn eentje liep. Nog 900 meter te gaan en helemaal alleen. In mijn hoofd probeerde ik zo sterk mogelijk te blijven, blijven pushen, dat is w14045300_1118289918210113_1317203065_oat ik moest doen. De eerste 400 ging zonder al te veel moeite, alleen nu moest ik nog anderhalf rondje. Ik bleef doorgaan en in de laatste 200 kon ik nog een mooie versnelling plaatsen. Helaas was dit niet genoeg voor een podium plek en ook niet voor de tijd die ik voor ogen had. Ik strandde uiteindelijk in een tijd van 2:50:72. In de serie voor mij werden ze gehaast en liepen ze dus ook maar nipt harder dan ik.

Uiteindelijk wel tevreden en met twee grote worsten en broden die Mars en Jaap gewonnen hadden, keerden we terug naar huis. Ook ik kon uiteindelijk nog op het podium want de top 6 mocht het podium op. Hierna bezochten we met zijn vieren de mooie stad Passau!

Z14045279_1118312164874555_2040979915_oondag

Nadat we lekker uitgeslapen waren konden we aansluiten bij het ontbijt. Deze had Harald al super lief klaargemaakt. We zouden geen lopers zijn als we na het ontbijt niet besloten te gaan trainen. Vandaag bestond mijn training uit een duurloopje in blokjes. Deze ging top!

We besloten om nog een land toe te voegen aan onze Europa tour, namelijk Tsjechië. Hier gingen we het plekje Krumlov bezoeken. Dit plekje heeft indrukwekkende uitzichten en word door beren beschermd. De mooie kleine 14012874_1118312148207890_650620698_ohuisjes en vel14012719_1118312158207889_1412974906_oe Kano’s op het water gaven, samen
met de zon, mooie plaatjes. We waren niet de enigste die het een mooie plek vonden want er verschenen bussen vol met Aziaten. Zeker een aanrader, Krumlov!

Toen we terugkeerden richting het huisje begonnen we de voorbereidingen voor de barbecue. Het was nog steeds lekker warm en na dat we lekker gegeten hadden was iedereen redelijk moe van de dag.

MaandagSchermopname (53)

Onze laatste dag hier en we begonnen natuurlijk weer met een heerlijk ontbijtje. Na het ontbijt besloten Jaap en ik een sprint training te doen. Deze was natuurlijk heuvel op ;). Waar wij eigenlijk alle loopjes samen gestart waren en ik soms 10 meter minder ver liep, kon ik toch aardig bij blijven. Ook al lukte dit vaak maar 50 meter, haha! Dat is geen probleem aangezien Jaap 1:47 op een 800 meter loopt en ik loop 2:08. Jaap kon ik dus nog niet verslaan op een 80 meter heuvelsprint. Dankzij het mooie uitzicht op de bergen werd de training een stukje minder zwaar gemaakt. 

Als laatste uitje besloten we om een wandeling te maken naar een mooie uitzicht-toren. Hier keken we uit  over het mooie Duitse landschap. Waar je normaal gesproken tot de alpen kon kijken, was het toen niet helder genoeg. Dinsdag zijn wij weer in de auto vertrokken richting Nederland. Ik heb heerlijke dagen gehad dankzij de gastvrijheid van de Familie Herzog!

Zaterdag 20 augustus loop ik een 800 in het Belgische Merksem. Hier hoop ik mijzelf een mooi verjaardags cadeautje te geven!

x Danaid

 

Lees meer

De weg van leren dromen!

De weg van leren dromen!

Zonder jullie was ik niet waar ik nu ben! Namens deze weg wil ik eigenlijk aan jullie allemaal laten weten hoe dankbaar ik ben voor alle stappen en levenslessen die jullie mij hebben laten zetten. Alle eigenschappen en visies die ik niet altijd even op prijs stelde hebben mij toch gevormd tot de atlete die ik nu ben.

Waar ik als klein meisje begon op de baan bij Av Aquilo en eigenlijk alle onderdelen deed, mocht ik even later aansluiten bij een groepje MILA-lopers. Ik ging meedoen aan wegwedstrijden in de buurt en zag mijzelf echt niet als een goede loopster. Ik had gewoon veel plezier in het lopen en dat was toen het belangrijkste. We hadden een fanatieke groep en een trainer (Robert) die eigenlijk altijd met leuke trainingen aan kwam. Ik heb hier geleerd dat uit maakt of je goed of minder goed loopt, zolang je je best maar doet.

Ik bleef lopen en het ging eigenlijk steeds iets beter. Ik won nog steeds nooit wat, maar kon beter met de meisjes mee. Op een ochtend kreeg ik bericht dat ik gescout was voor een nieuw opgezet programma. Het RTC Loopacademie, een groep waar je onder schooltijd kon trainen. Ik moest wel nog een testdag doen zodat ze zeker wisten dat ik goed genoeg was voor de groep. Ik was enorm verbaast maar heb toch de testdag gedaan. Deze bestond uit een sprint test, 6 minuten test, buikspier test, lenigheidstest en de andere test weet ik niet zo goed meer. Een paar weken na de test kreeg ik te horen dat ik gewoon bij de groep mocht! Ze zagen wat in mij en ik was dus goed gekeurd! Als 11-jarig meisje ging ik met de trein naar Groningen en trainde daar drie ochtenden in de week. Ik ben Guido erg dankbaar dat hij in mij is blijven geloven en dat hij mij toen als een klein meisje gescout heeft. Stel dat dit niet gebeurd was, dan weet ik zeker dat ik niet zou zijn waar ik nu ben en zeker dat ik niet leefde voor mijn sport. Het allerbelangrijkste dat ik geleerd heb in mijn tijd bij de loopacademie is: Als je de cheetah in jezelf naar boven kan halen, dan ben je onoverwinnelijk.

Iedere woensdag reisde ik af naar Veendam. Hier zat naar mijn mening een van de beste techniek trainers en hier deed ik dus ook alleen looptechniek. Ik leerde hier efficiënt en mooi lopen door middel van veel oefeningen en deze oefeningen heel vaak herhalen. Er werd een enorme getalenteerde groep gebouwd en hier leerde iedereen van elkaar. Hier heb ik geleerd om mijn lichaam te leren voelen. Voelen hoe ik bepaalde bewegingen maakte en voelen hoe een beweging impact had op je lopen.

Op de helft van mijn jaren bij de loopacademie kregen wij bij Aquilo een nieuwe trainer namelijk Erwin. Ik trainde de ochtenden bij de loopacademie en sommige avonden bij Erwin. De trainingen verliepen goed en ik werd steeds beter en beter. Samen stelden wij grotere doelen en maakten deze realiteit. Ik begon wedstrijden te winnen in de buurt en daarna won ik zelfs NK’s. Dit had ik eerst nooit durven dromen. Maar deze band tussen ons was niet altijd even goed. Ik was een best wel eigenwijs kind en als ik iets niet leuk vond of niet snapte ging ik ook vaak even verhaal halen. Vond ik een training niet goed kon ik er behoorlijk over zeuren. Ik heb het niet altijd even makkelijk gemaakt maar het was ook wel een beetje de leeftijd, denk ik. Op een vervelende manier kwam er een einde aan onze samenwerking en dat heeft mij best wel wat gedaan. Voor het NK senioren (indoor) stond ik er dus “alleen” voor. Gelukkig heeft Guido dat opgepakt en heeft hij mij door het NK senioren geloodst .Dit ging boven verwachting en ik pakte zelfs als 15-jarige een medaille. Dit heb ik natuurlijk nog aan Erwin te danken qua trainingen, maar ook aan Guido en mijzelf. Ik heb door die tegenslag een mega sterk iets in mij gevonden. Namelijk: mijn emotie. Ik heb in die wedstrijd al mijn boosheid en onbegrip er uit gelopen.

Onder Erwin heb ik geleerd dat alles wat je durft te dromen realiteit kan worden. Dat je vertrouwen moet hebben in je trainer maar ook voor je eigen pad moet durven kiezen.

Een paar weken later mocht ik aansluiten bij Team 4-mijl. Hier trainde ik onder Eddy. Ik was één van de jongsten die daar trainde en ik kende eigenlijk niemand. Het was zo’n grote groep waar moest ik beginnen. Ik was eigenlijk iedere training heel erg in mijzelf. Voor degene die mij kennen weten dat dat helemaal niet bij mij past. Met Eddy kon ik overigens wel goed opschieten en de trainingen gingen goed. Ik nam deel aan de EYOF en dat ging hartstikke goed. Ik was beter en fitter dan ooit. Alleen had ik totaal geen goede balans. In de ochtend trainde ik bij de loopacademie, daarna ging ik naar school waarna ik dan vaak nog drie uur wachten op mijn avond training. Ik kwam kapot thuis en moest dan nog avondeten. Ik raakte al snel geblesseerd en kon maar moeilijk fit blijven. Het werd van kwaad tot erger. Na twee jaar bij Eddy getraind te hebben, nam ik een moeilijke beslissing. Ik had namelijk onderhand een goede band met mijn mede-atleten en met Eddy. Ik besloot toch om een andere stap te zetten in mijn leven en verliet dus Team 4-mijl. Wel ben ik ook Eddy en al mijn trainingsmaatjes daar erg dankbaar. Ik ben bij Team 4-mijl erg volwassen geworden en heb hier geleerd dat ik beter naar mijn lichaam moet luisteren. Ook heb ik geleerd dat ik een atleet ben die best veel aandacht nodig heeft dus in een groep van 40 mensen werkt gewoon niet voor mij.

Nu zijn we al weer een tijdje verder en train ik in september precies een jaar op Papendal bij Grete. Ik ben enorm blij met mijn keuze en het gaat hier echt goed. Ik heb een veel betere balans in mijn dag en zit goed in mijn vel. Grete is een coach die kijkt naar een langere periode. We zijn dus nu ook vooral aan het werken aan mijn basis. Hierdoor merk ik dat ik gewoon enorm fit en gezond blijf! Ik loop weer persoonlijke records en ik ga met sprongen vooruit. Ik heb al een hoop geleerd in het jaar dat ik onder Grete train. Ik weet nu hoe ik een goede balans krijg in mijn dagen, hoe belangrijk het is om een ritme te houden in je trainingen en hoe sterk ik ben terwijl ik alleen maar basis werk train en dat ik verder moet durven kijken dan één jaar.

Ik heb zoveel tot nu toe geleerd van jullie allemaal en ben jullie echt enorm dankbaar.

x Danaid

13689588_1098711153501323_515253461_n

Heb jij mijn vlog van afgelopen week nog niet gezien?? Kijk dan snel want morgen komt er al weer een nieuwe.

 

 

 

Lees meer