De weg van leren dromen!

De weg van leren dromen!

Zonder jullie was ik niet waar ik nu ben! Namens deze weg wil ik eigenlijk aan jullie allemaal laten weten hoe dankbaar ik ben voor alle stappen en levenslessen die jullie mij hebben laten zetten. Alle eigenschappen en visies die ik niet altijd even op prijs stelde hebben mij toch gevormd tot de atlete die ik nu ben.

Waar ik als klein meisje begon op de baan bij Av Aquilo en eigenlijk alle onderdelen deed, mocht ik even later aansluiten bij een groepje MILA-lopers. Ik ging meedoen aan wegwedstrijden in de buurt en zag mijzelf echt niet als een goede loopster. Ik had gewoon veel plezier in het lopen en dat was toen het belangrijkste. We hadden een fanatieke groep en een trainer (Robert) die eigenlijk altijd met leuke trainingen aan kwam. Ik heb hier geleerd dat uit maakt of je goed of minder goed loopt, zolang je je best maar doet.

Ik bleef lopen en het ging eigenlijk steeds iets beter. Ik won nog steeds nooit wat, maar kon beter met de meisjes mee. Op een ochtend kreeg ik bericht dat ik gescout was voor een nieuw opgezet programma. Het RTC Loopacademie, een groep waar je onder schooltijd kon trainen. Ik moest wel nog een testdag doen zodat ze zeker wisten dat ik goed genoeg was voor de groep. Ik was enorm verbaast maar heb toch de testdag gedaan. Deze bestond uit een sprint test, 6 minuten test, buikspier test, lenigheidstest en de andere test weet ik niet zo goed meer. Een paar weken na de test kreeg ik te horen dat ik gewoon bij de groep mocht! Ze zagen wat in mij en ik was dus goed gekeurd! Als 11-jarig meisje ging ik met de trein naar Groningen en trainde daar drie ochtenden in de week. Ik ben Guido erg dankbaar dat hij in mij is blijven geloven en dat hij mij toen als een klein meisje gescout heeft. Stel dat dit niet gebeurd was, dan weet ik zeker dat ik niet zou zijn waar ik nu ben en zeker dat ik niet leefde voor mijn sport. Het allerbelangrijkste dat ik geleerd heb in mijn tijd bij de loopacademie is: Als je de cheetah in jezelf naar boven kan halen, dan ben je onoverwinnelijk.

Iedere woensdag reisde ik af naar Veendam. Hier zat naar mijn mening een van de beste techniek trainers en hier deed ik dus ook alleen looptechniek. Ik leerde hier efficiënt en mooi lopen door middel van veel oefeningen en deze oefeningen heel vaak herhalen. Er werd een enorme getalenteerde groep gebouwd en hier leerde iedereen van elkaar. Hier heb ik geleerd om mijn lichaam te leren voelen. Voelen hoe ik bepaalde bewegingen maakte en voelen hoe een beweging impact had op je lopen.

Op de helft van mijn jaren bij de loopacademie kregen wij bij Aquilo een nieuwe trainer namelijk Erwin. Ik trainde de ochtenden bij de loopacademie en sommige avonden bij Erwin. De trainingen verliepen goed en ik werd steeds beter en beter. Samen stelden wij grotere doelen en maakten deze realiteit. Ik begon wedstrijden te winnen in de buurt en daarna won ik zelfs NK’s. Dit had ik eerst nooit durven dromen. Maar deze band tussen ons was niet altijd even goed. Ik was een best wel eigenwijs kind en als ik iets niet leuk vond of niet snapte ging ik ook vaak even verhaal halen. Vond ik een training niet goed kon ik er behoorlijk over zeuren. Ik heb het niet altijd even makkelijk gemaakt maar het was ook wel een beetje de leeftijd, denk ik. Op een vervelende manier kwam er een einde aan onze samenwerking en dat heeft mij best wel wat gedaan. Voor het NK senioren (indoor) stond ik er dus “alleen” voor. Gelukkig heeft Guido dat opgepakt en heeft hij mij door het NK senioren geloodst .Dit ging boven verwachting en ik pakte zelfs als 15-jarige een medaille. Dit heb ik natuurlijk nog aan Erwin te danken qua trainingen, maar ook aan Guido en mijzelf. Ik heb door die tegenslag een mega sterk iets in mij gevonden. Namelijk: mijn emotie. Ik heb in die wedstrijd al mijn boosheid en onbegrip er uit gelopen.

Onder Erwin heb ik geleerd dat alles wat je durft te dromen realiteit kan worden. Dat je vertrouwen moet hebben in je trainer maar ook voor je eigen pad moet durven kiezen.

Een paar weken later mocht ik aansluiten bij Team 4-mijl. Hier trainde ik onder Eddy. Ik was één van de jongsten die daar trainde en ik kende eigenlijk niemand. Het was zo’n grote groep waar moest ik beginnen. Ik was eigenlijk iedere training heel erg in mijzelf. Voor degene die mij kennen weten dat dat helemaal niet bij mij past. Met Eddy kon ik overigens wel goed opschieten en de trainingen gingen goed. Ik nam deel aan de EYOF en dat ging hartstikke goed. Ik was beter en fitter dan ooit. Alleen had ik totaal geen goede balans. In de ochtend trainde ik bij de loopacademie, daarna ging ik naar school waarna ik dan vaak nog drie uur wachten op mijn avond training. Ik kwam kapot thuis en moest dan nog avondeten. Ik raakte al snel geblesseerd en kon maar moeilijk fit blijven. Het werd van kwaad tot erger. Na twee jaar bij Eddy getraind te hebben, nam ik een moeilijke beslissing. Ik had namelijk onderhand een goede band met mijn mede-atleten en met Eddy. Ik besloot toch om een andere stap te zetten in mijn leven en verliet dus Team 4-mijl. Wel ben ik ook Eddy en al mijn trainingsmaatjes daar erg dankbaar. Ik ben bij Team 4-mijl erg volwassen geworden en heb hier geleerd dat ik beter naar mijn lichaam moet luisteren. Ook heb ik geleerd dat ik een atleet ben die best veel aandacht nodig heeft dus in een groep van 40 mensen werkt gewoon niet voor mij.

Nu zijn we al weer een tijdje verder en train ik in september precies een jaar op Papendal bij Grete. Ik ben enorm blij met mijn keuze en het gaat hier echt goed. Ik heb een veel betere balans in mijn dag en zit goed in mijn vel. Grete is een coach die kijkt naar een langere periode. We zijn dus nu ook vooral aan het werken aan mijn basis. Hierdoor merk ik dat ik gewoon enorm fit en gezond blijf! Ik loop weer persoonlijke records en ik ga met sprongen vooruit. Ik heb al een hoop geleerd in het jaar dat ik onder Grete train. Ik weet nu hoe ik een goede balans krijg in mijn dagen, hoe belangrijk het is om een ritme te houden in je trainingen en hoe sterk ik ben terwijl ik alleen maar basis werk train en dat ik verder moet durven kijken dan één jaar.

Ik heb zoveel tot nu toe geleerd van jullie allemaal en ben jullie echt enorm dankbaar.

x Danaid

13689588_1098711153501323_515253461_n

Heb jij mijn vlog van afgelopen week nog niet gezien?? Kijk dan snel want morgen komt er al weer een nieuwe.

 

 

 

Lees meer

Start van het outdoor seizoen

Start van het outdoor seizoen

Before every run it’s a race between your mind and an excuse. Win it!

Vandaag kijk ik terug naar mijn vijf afgelopen races. Waarbij ik zeker kan zeggen dat ik mijn seizoen goed begonnen ben!

Ik mocht beginnen in Lisse met het testen van mijn vorm. In plaats van zelf een 1000 meter te lopen, was ik haas voor Sanne Verstegen. Het was erg fijn om te kunnen starten met een haas wedstrijd. Je wordt namelijk nog niet zo geconfronteerd met tijden.

Erik van Leeuwen
Erik van Leeuwen

In Wageningen begon het pas echt! Mijn eerste 800 van het seizoen en wat voor één?! Met alleen maar mannen ging ik de strijd aan. Gewonnen heb ik helaas nog niet maar ik passeerde de finish in een tijd van 2:09:13. Blij mag ik zeker zijn want de afgelopen 2,5 jaar ben ik nooit meer zo dicht bij mijn pr gekomen als nu. Let’s break my personal best!!!

Eerste 400 in Tilburg. Eén rondje, dat is toch eigenlijk veel te kort? Dat denk je niet meer als je dat ene rondje aan het lopen bent. Wat deden mijn benen enorm pijn en wat ging het totaal niet hard! Teleurgesteld kwam ik over de finish in een tijd van 56.27. Te gespannen en te graag willen is hopelijk de verklaring voor deze tijd.

Erik van Leeuwen
Erik van Leeuwen

Tweede 800 van het seizoen mocht ik lopen in het mooie Oordigem. Na een week hard bezig te zijn geweest met de eindverslagen voor school, stond ik niet helemaal uitgerust aan de start. Alsnog was ik gekomen om hard te lopen. Dit was dus ook het plan. Na 300 meter ging echter het lichtje al uit en raakte ik het vuur in mijn ogen kwijt. Maar één woord valt er te zeggen over deze race: waardeloos. Met 2:16 op de klok kan ik maar beter snel verder kijken naar volgende week namelijk Het NK teams.

Voor het eerst ga ik van start op een NK Teams. Ik ben overgeschreven naar Lycurgus om een extra wedstrijd te kunnen lopen. Dit viel mij wel zwaar. Nu loop ik niet meer in het zwart-geel van AV Aquilo, maar ik het Blauw/oranje van Lycurgus.

Het doel bij het NK Teams is zoveel mogelijk punten halen voor je club. Aan mij dus ook de taak om er met de winst van door te gaan. Het werd een erg tactische race waarin ik tot 700 meter eigenlijk op plek 3 gelopen heb. De laatste 100 meter voelde ik mij sterk en zette ik aan. Na een goede eindsprint nam ik de volle buit (8 punten) mee naar huis in een tijd van 2:10:55.

Huub Keulers
Huub Keulers

Morgen start ik op de 400 meter tijdens de Gouden Spike Leiden in een goed bezet veld. Aankomende week meer over deze wedstrijd en een vooruit blik op het NK!

Schermopname (9)

Lees meer