Wat een indoor seizoen 2018!

foto met Grete en Tonny
Nederlands Kampioen

Wat een indoor seizoen! Na een super hoogte stage in Kenia in januari mocht ik eindelijk lopen, 3 februari in Luxemburg. Mijn seizoenopening was in 2.05.42  aangezien er weinig tegenstand was moest ik hem helemaal alleen gelopen. Mijn trainer Grete Koens was ook aanwezig en zij al dat ik dit indoor seizoen ging vliegen, het ging zo easy. In Gent besloot ik toch niet te lopen, ik was er wel naar toe gereisd maar voelde mij niet helemaal fit en met de griepgolf in Nederland kon het zo maar zijn dat het indoor seizoen al voorbij was. Een week later was het NK indoor en dit was veel belangrijker.  De week na Gent extra vitamine pillen, goed dat je dan een sponsor als #newcaresupplements hebt en met wat extra zink en rust voelde ik me al snel beter. Dan begint het, 17 februari het Nederlands Kampioenschap. Op zaterdag de series en zo als verwacht “hobbel” ik door naar de finale op zondag. Vorig jaar werd ik derde, maar dit jaar ging ik voor goud. Eén van mijn voorbeelden Sanne Wolters-Verstegen, heeft de beste papieren. Vorig jaar liep Sanne haar PR van 1.59 en mocht ze starten op het WK in Londen. Met respect, maar zonder angst, starte ik in de finale, direct nam ik de kop en bepaalde het hoge tempo. In de laatste bocht probeerde Sanne het nog maar ik versnelde en werd overtuigend Nederlands Kampioen in 2.04.18. Een kort maar heel mooi indoor seizoen! Maandag telefoon, Dave van #bizzsports, wil je starten in Athlone Ierland, een Grand Prix wedstrijd. Morgen vliegen en woensdagavond 21 februari lopen. Grete vond het goed, dus graag. Alles is nieuw, om 5.30 stap ik in de trein naar Schiphol, vliegen, daarna 1,5 uur in de bus. Iedereen stapt uit maar ik niet. Ik moet alleen door naar een ander Hotel, hoe zit het met het eten hoe kom

AIT Grand Prix Athlone
AIT Grand Prix Athlone

ik op de baan allemaal vragen maar met 1 belletje naar Dave is alles geregeld, Thanks. Na een paar uur komt gelukkig ook Lieke Klaver, zij loopt hier met een aantal andere sprinters de 60 meter, samen op een kamer gezellig. Woensdag de start, ik heb het vertrouwen van het Kampioenschap meegenomen. Even schiet Lille, EK teams, door mijn hoofd, al die grote vrouwen die me telkens weer op mijn plaats zetten en me uit mijn ritme halen. Dit keer niet, ik kiest voorzichtig de één na laatste positie en loopt mee in het treintje. De laatste ronde is van mij,  ik vertrouw op mijn snelheid en eindsprint. De laatste 50 meter vlieg ik nog 2 voorbij. 1STE! In 2.02.29, de 5e tijd allertijden, 9e in Europa, 21e in de Wereld, ongelofelijk blij! Seizoen klaar!  Niet dus, de rollercoaster gaat door. Donderdag vliegen naar huis, koffer pakken, slapen en 8 uur later weer in de trein naar Schiphol om te vliegen naar Glasgow, uitnodiging voor 1 van de grootste indoor wedstrijden, de Iaaf Müller Indoor World Grand Prix  op zondag 25 februari.

Iaaf World Tour Glasgow
Iaaf World Tour Glasgow

Zaterdag, 1 dag rust, maar het loopt anders, in de supermarkt valt mijn telefoon stuk. Geen muziek, geen tickets, niet bellen. STRESS!. Wat zijn de mensen in Glasgow vriendelijk en wat een respect voor sporters. Het meisje uit de supermarkt brengt mij naar een reparatie winkel. Helaas niet te repareren op deze korte termijn, maar de eigenaar zegt, ik loop wel met je mee, dwars door de stad naar een telefoonwinkel en op zijn advies wordt een telefoon gekocht, terug naar de winkel en hij zet alles voor mij  over. Ik ben nog net op tijd voor het eten, eindelijk rust. Zondag, ik mag starten om 18.18 en de presentator van BBC 2 stelt mij voor,  focus. De start, met z’n 2-en in een baan, je ziet de ervaring van Tracey, even versnellen en ze is mij voorbij. Ik sluit weer als een van de laatsten aan. In Athlone is dat goed bevallen  maar hier blijft Hendry uit Engeland naast me lopen. Ik zit in gesloten, wacht op een gaatje maar die komt niet. Wachten, wachten ik schuif  een positie op en komt achter Sanne te lopen nog steeds ingesloten en kan pas mee als Sanne haar eindsprint in zet. Het lijkt klaar maar met een geweldige eindschot vlieg ik naar een derde plaats in 2.02.90. Podium in je eerste World Tour wedstrijd is geweldig! Wat een mooi publiek en wat een mooie wedstrijd. Wat een maand, wat een week! Nu actieve rust en in april naar Flagstaff om mij voor te bereiden op het Outdoor seizoen. Waar een maand geleden het EK in Berlijn nog ver weg leek is dit nu een mooi doel voor 2018!

Lees meer

Kenia hoogtestage

Hey lieve allemaal,

Long time no see. Graag neem ik jullie mee naar Kenia, Welcom to Iten Home of Champions.kenia markt

Voor het eerst zijn wij met de selectie van Grete Koens naar Iten in Kenia geweest, een maand lang op hoogtestage.

4Voorzichtigheid blijft troef wanneer je op grote hoogte traint. Liever laag in de zone blijven dan hoog in het lactaat komen. Je loopt je hier vrij makkelijk over de kop. Dus werken we vooral gestaag aan de basisconditie. Rustige lange duurlopenen en om toch nog een beetje power te behouden doen we krachttraining (2-3x per week) of wat korter werk (200m en minder). Maar op de langere tempoblokken en duurlopen moeten we de snelheid aanpassen ten opzichte van zeeniveau omdat er minder zuurstof is, IMG-20171231-WA0003maar we wennen snel. Alles doen we op hartslag.

Karakteristiek zijn de rode durt roads, nu we weer thuis zijn is alles nog rood, maar je kunt er heerlijk op trainen. Grete gaat mee op de fiets en houd alles goed in de gaten. Langs de weg staan elke dag de kinderen “how are you” ,”may I have your shoes” veel te groot natuurlijk voor die klein blote voetjes. Een paar keer per week gaan we de baan op voor kort sprintwerk tot 200 meter.

De markt is erg leuk en de kraampjes beginnen al bij de uitgang van het kamp, prachtig al die kleuren en wat een lieve mensen. Verder kun je wat tafeltennissen, kaarten, zwemmen en veel slapen.

De stage was geweldig behalve het internet dan, mooie baantrainingen, prachtig land, genoeg dirt roads voor de duurlopen  en en wat wil een atleet nog meer als hij op hoogte stage is in Kenia. Als we thuis zijn alles in de wasmachine want alles is Kenia Rood!

 

Lees meer

Doei 2:08, Hello 2:06

Doei 2:08, Hello 2:06

Hi There!

Ik wou nog even mijn verhaal doen over mijn wedstrijd in Gouda. Vrijdag 26 augustus stond er last minute een leuke wedstrijd op de planning. Tony van Diepen had ik namelijk zo ver gekregen om een 800 meter voor mij te hazen in Gouda.

Al het hele seizoen voel ik mij enorm fit, maar komt het er niet echt uit in de wedstrijden. Ik heb iedere keer een race waar het of nét te hard of nét te langzaam gaat. Daarom heb ik nu mijn eigen wedstrijd gemaakt door middel van een hele luxueuze haas.14137917_1120226511400934_112031996_n

Vrijdag de 26e vertrokken wij met de trein richting Gouda. Ik had de race helemaal in mijn hoofd zitten en wist wat mij te doen stond. Enorm zenuwachtig kwam ik daar aan. Ik wou gewoon zo graag laten zien wat ik in mij had. Het was echt goed weer en er hing een goede, relaxte sfeer op de baan.

Mijn warming-up ging stroef en alles voelde moeilijk aan. Dit heb ik vaak als ik erg zenuwachtig ben, dus ik maakte mij nog niet echt zorgen. Totale focus, dat is wat ik zeker had. Ik had zelfs zoveel focus dat alles een beetje langs mij heen ging. Het was tijd! Tijd om 100 procent alles te geven en gefocust te blijven.K_en_S_056 Ik had één taak dat was zo dicht mogelijk achter Tony zijn billen aan lopen.

De eerste 200 meter was zwaar want Tony heeft veel meer snelheid dan ik. Het was moeilijk om meteen achter hem te lopen. Op het 400 meter punt zat ik er goed bij, maar helaas moest ik op 400 meter iets afstand nemen. In mijn hoofd bleef ik pushen. ‘Ik moet mee en ik kan mee’, dat is wat ik tegen mijzelf zei.

De laatste 200 meter haalde ik overal het laatste beetje energie uit mijn lichaam die ik in mij had. Onder hard geschreeuw van Tony heb ik de laatste 200 meter overleefd. Over de finish wist ik nog niet zeker wat ik gelopen had, maar wist ik wel dat het een nieuw persoonlijk record zou zijn.

Vol vreugde was ik toen ik hoorde dat mijn pr nu een dikke twee seconden sneller was! Ik liep 2:06:39 en ik ben nu eindelijk van de 2:08 af.

Ook heb ik de maandag na mijn wedstrijd een uitnodiging gekregen om deel te nemen aan een onder-23 race in Brussel. Hier mag ik tijdens de Diamond League mijn 800 meter lopen! Hierover later meer.

Hebben jullie mijn nieuwe video al gezien?

 

 

Lees meer

Een half rondje verder!

Een half rondje verder!

Beter laat dan nooit toch 😉

Op 4 augustus ben ik samen met Marcella en Harald (haar vader) afgereisd naar hun huis in Duitsland. Zaterdag stond er namelijk één wedstrijd in Oostenrijk op het programma. We besloten dus om er een leuk en lang weekend van te maken. De wekker ging op vrijdag vroeg af en we gingen gezellig met zijn drieën ontbijten. Na het ontbijt gingen Mars (Marcella) en ik de deur uit voor een rondje loslopen en wat versnellingen. Ik merkte wel dat het een stukje zwaarder was dan in Nederland. Je hebt hier natuurlijk meer bergen en het huisje van hun ligt op 900 meter hoogte. 14037597_1118289901543448_1766343706_oDe rest van de dag hebben we best wel rustig aan gedaan. We zijn naar een stadje geweest (Waldkirchen) hier hebben wij even gewinkeld in een mega groot warenhuis. Tot slot moest er natuurlijk koffie gedronken worden.

Zaterdag

Het was nu de dag van de wedstrijd. Nog anderhalf uur was het rijden tot we in Oostenrijk waren. Aangezien er zo veel om naar te kijken was onderweg leidde dit goed af van de wedstrijd spanning. We kwamen door Passau dat is zeker een aanrader als je in de buurt bent. We besloten om na de wedstrijd in plaats van er alleen doorheen te rijden, ook nog de stad te bezoeken. Maar het was eerst tijd om te racen! Wat een mega goede sfeer hing er bij deze wedstrijd. Heel veel publiek en een goede “Engelse” commentator.

Na een paar rondjes in lopen voelde ik mij goed: Ik was ontspannen en ik had zin om te lopen. Ik zat in de laatste serie dit was op papier ook de snelste serie. Dit was helaas vanaf de start al niet in mijn voordeel. Ze gingen zo hard weg dat ik vanaf 100 meter al in mijn eentje liep. Nog 900 meter te gaan en helemaal alleen. In mijn hoofd probeerde ik zo sterk mogelijk te blijven, blijven pushen, dat is w14045300_1118289918210113_1317203065_oat ik moest doen. De eerste 400 ging zonder al te veel moeite, alleen nu moest ik nog anderhalf rondje. Ik bleef doorgaan en in de laatste 200 kon ik nog een mooie versnelling plaatsen. Helaas was dit niet genoeg voor een podium plek en ook niet voor de tijd die ik voor ogen had. Ik strandde uiteindelijk in een tijd van 2:50:72. In de serie voor mij werden ze gehaast en liepen ze dus ook maar nipt harder dan ik.

Uiteindelijk wel tevreden en met twee grote worsten en broden die Mars en Jaap gewonnen hadden, keerden we terug naar huis. Ook ik kon uiteindelijk nog op het podium want de top 6 mocht het podium op. Hierna bezochten we met zijn vieren de mooie stad Passau!

Z14045279_1118312164874555_2040979915_oondag

Nadat we lekker uitgeslapen waren konden we aansluiten bij het ontbijt. Deze had Harald al super lief klaargemaakt. We zouden geen lopers zijn als we na het ontbijt niet besloten te gaan trainen. Vandaag bestond mijn training uit een duurloopje in blokjes. Deze ging top!

We besloten om nog een land toe te voegen aan onze Europa tour, namelijk Tsjechië. Hier gingen we het plekje Krumlov bezoeken. Dit plekje heeft indrukwekkende uitzichten en word door beren beschermd. De mooie kleine 14012874_1118312148207890_650620698_ohuisjes en vel14012719_1118312158207889_1412974906_oe Kano’s op het water gaven, samen
met de zon, mooie plaatjes. We waren niet de enigste die het een mooie plek vonden want er verschenen bussen vol met Aziaten. Zeker een aanrader, Krumlov!

Toen we terugkeerden richting het huisje begonnen we de voorbereidingen voor de barbecue. Het was nog steeds lekker warm en na dat we lekker gegeten hadden was iedereen redelijk moe van de dag.

MaandagSchermopname (53)

Onze laatste dag hier en we begonnen natuurlijk weer met een heerlijk ontbijtje. Na het ontbijt besloten Jaap en ik een sprint training te doen. Deze was natuurlijk heuvel op ;). Waar wij eigenlijk alle loopjes samen gestart waren en ik soms 10 meter minder ver liep, kon ik toch aardig bij blijven. Ook al lukte dit vaak maar 50 meter, haha! Dat is geen probleem aangezien Jaap 1:47 op een 800 meter loopt en ik loop 2:08. Jaap kon ik dus nog niet verslaan op een 80 meter heuvelsprint. Dankzij het mooie uitzicht op de bergen werd de training een stukje minder zwaar gemaakt. 

Als laatste uitje besloten we om een wandeling te maken naar een mooie uitzicht-toren. Hier keken we uit  over het mooie Duitse landschap. Waar je normaal gesproken tot de alpen kon kijken, was het toen niet helder genoeg. Dinsdag zijn wij weer in de auto vertrokken richting Nederland. Ik heb heerlijke dagen gehad dankzij de gastvrijheid van de Familie Herzog!

Zaterdag 20 augustus loop ik een 800 in het Belgische Merksem. Hier hoop ik mijzelf een mooi verjaardags cadeautje te geven!

x Danaid

 

Lees meer

De weg van leren dromen!

De weg van leren dromen!

Zonder jullie was ik niet waar ik nu ben! Namens deze weg wil ik eigenlijk aan jullie allemaal laten weten hoe dankbaar ik ben voor alle stappen en levenslessen die jullie mij hebben laten zetten. Alle eigenschappen en visies die ik niet altijd even op prijs stelde hebben mij toch gevormd tot de atlete die ik nu ben.

Waar ik als klein meisje begon op de baan bij Av Aquilo en eigenlijk alle onderdelen deed, mocht ik even later aansluiten bij een groepje MILA-lopers. Ik ging meedoen aan wegwedstrijden in de buurt en zag mijzelf echt niet als een goede loopster. Ik had gewoon veel plezier in het lopen en dat was toen het belangrijkste. We hadden een fanatieke groep en een trainer (Robert) die eigenlijk altijd met leuke trainingen aan kwam. Ik heb hier geleerd dat uit maakt of je goed of minder goed loopt, zolang je je best maar doet.

Ik bleef lopen en het ging eigenlijk steeds iets beter. Ik won nog steeds nooit wat, maar kon beter met de meisjes mee. Op een ochtend kreeg ik bericht dat ik gescout was voor een nieuw opgezet programma. Het RTC Loopacademie, een groep waar je onder schooltijd kon trainen. Ik moest wel nog een testdag doen zodat ze zeker wisten dat ik goed genoeg was voor de groep. Ik was enorm verbaast maar heb toch de testdag gedaan. Deze bestond uit een sprint test, 6 minuten test, buikspier test, lenigheidstest en de andere test weet ik niet zo goed meer. Een paar weken na de test kreeg ik te horen dat ik gewoon bij de groep mocht! Ze zagen wat in mij en ik was dus goed gekeurd! Als 11-jarig meisje ging ik met de trein naar Groningen en trainde daar drie ochtenden in de week. Ik ben Guido erg dankbaar dat hij in mij is blijven geloven en dat hij mij toen als een klein meisje gescout heeft. Stel dat dit niet gebeurd was, dan weet ik zeker dat ik niet zou zijn waar ik nu ben en zeker dat ik niet leefde voor mijn sport. Het allerbelangrijkste dat ik geleerd heb in mijn tijd bij de loopacademie is: Als je de cheetah in jezelf naar boven kan halen, dan ben je onoverwinnelijk.

Iedere woensdag reisde ik af naar Veendam. Hier zat naar mijn mening een van de beste techniek trainers en hier deed ik dus ook alleen looptechniek. Ik leerde hier efficiënt en mooi lopen door middel van veel oefeningen en deze oefeningen heel vaak herhalen. Er werd een enorme getalenteerde groep gebouwd en hier leerde iedereen van elkaar. Hier heb ik geleerd om mijn lichaam te leren voelen. Voelen hoe ik bepaalde bewegingen maakte en voelen hoe een beweging impact had op je lopen.

Op de helft van mijn jaren bij de loopacademie kregen wij bij Aquilo een nieuwe trainer namelijk Erwin. Ik trainde de ochtenden bij de loopacademie en sommige avonden bij Erwin. De trainingen verliepen goed en ik werd steeds beter en beter. Samen stelden wij grotere doelen en maakten deze realiteit. Ik begon wedstrijden te winnen in de buurt en daarna won ik zelfs NK’s. Dit had ik eerst nooit durven dromen. Maar deze band tussen ons was niet altijd even goed. Ik was een best wel eigenwijs kind en als ik iets niet leuk vond of niet snapte ging ik ook vaak even verhaal halen. Vond ik een training niet goed kon ik er behoorlijk over zeuren. Ik heb het niet altijd even makkelijk gemaakt maar het was ook wel een beetje de leeftijd, denk ik. Op een vervelende manier kwam er een einde aan onze samenwerking en dat heeft mij best wel wat gedaan. Voor het NK senioren (indoor) stond ik er dus “alleen” voor. Gelukkig heeft Guido dat opgepakt en heeft hij mij door het NK senioren geloodst .Dit ging boven verwachting en ik pakte zelfs als 15-jarige een medaille. Dit heb ik natuurlijk nog aan Erwin te danken qua trainingen, maar ook aan Guido en mijzelf. Ik heb door die tegenslag een mega sterk iets in mij gevonden. Namelijk: mijn emotie. Ik heb in die wedstrijd al mijn boosheid en onbegrip er uit gelopen.

Onder Erwin heb ik geleerd dat alles wat je durft te dromen realiteit kan worden. Dat je vertrouwen moet hebben in je trainer maar ook voor je eigen pad moet durven kiezen.

Een paar weken later mocht ik aansluiten bij Team 4-mijl. Hier trainde ik onder Eddy. Ik was één van de jongsten die daar trainde en ik kende eigenlijk niemand. Het was zo’n grote groep waar moest ik beginnen. Ik was eigenlijk iedere training heel erg in mijzelf. Voor degene die mij kennen weten dat dat helemaal niet bij mij past. Met Eddy kon ik overigens wel goed opschieten en de trainingen gingen goed. Ik nam deel aan de EYOF en dat ging hartstikke goed. Ik was beter en fitter dan ooit. Alleen had ik totaal geen goede balans. In de ochtend trainde ik bij de loopacademie, daarna ging ik naar school waarna ik dan vaak nog drie uur wachten op mijn avond training. Ik kwam kapot thuis en moest dan nog avondeten. Ik raakte al snel geblesseerd en kon maar moeilijk fit blijven. Het werd van kwaad tot erger. Na twee jaar bij Eddy getraind te hebben, nam ik een moeilijke beslissing. Ik had namelijk onderhand een goede band met mijn mede-atleten en met Eddy. Ik besloot toch om een andere stap te zetten in mijn leven en verliet dus Team 4-mijl. Wel ben ik ook Eddy en al mijn trainingsmaatjes daar erg dankbaar. Ik ben bij Team 4-mijl erg volwassen geworden en heb hier geleerd dat ik beter naar mijn lichaam moet luisteren. Ook heb ik geleerd dat ik een atleet ben die best veel aandacht nodig heeft dus in een groep van 40 mensen werkt gewoon niet voor mij.

Nu zijn we al weer een tijdje verder en train ik in september precies een jaar op Papendal bij Grete. Ik ben enorm blij met mijn keuze en het gaat hier echt goed. Ik heb een veel betere balans in mijn dag en zit goed in mijn vel. Grete is een coach die kijkt naar een langere periode. We zijn dus nu ook vooral aan het werken aan mijn basis. Hierdoor merk ik dat ik gewoon enorm fit en gezond blijf! Ik loop weer persoonlijke records en ik ga met sprongen vooruit. Ik heb al een hoop geleerd in het jaar dat ik onder Grete train. Ik weet nu hoe ik een goede balans krijg in mijn dagen, hoe belangrijk het is om een ritme te houden in je trainingen en hoe sterk ik ben terwijl ik alleen maar basis werk train en dat ik verder moet durven kijken dan één jaar.

Ik heb zoveel tot nu toe geleerd van jullie allemaal en ben jullie echt enorm dankbaar.

x Danaid

13689588_1098711153501323_515253461_n

Heb jij mijn vlog van afgelopen week nog niet gezien?? Kijk dan snel want morgen komt er al weer een nieuwe.

 

 

 

Lees meer

Moeilijke keuzes op mijn laatste NK Junioren!

Moeilijke keuzes op mijn laatste NK Junioren!

Afgelopen weekend vond het NK Junioren plaats in Breda. Voor mij stond er de 800 meter op de planning. Hiervoor moest ik vrijdag de series en zaterdag de finale lopen. Alleen liep alles anders dan gedacht.

Vrijdag 01-07-2016

Vandaag stonden de series op het programma. Dit betekent bij de meisjes A eigenlijk altijd zo langzaam mogelijk bij de eerste 3 proberen te eindigen. Met mijn enkel volledig ingetapet begon ik aan mijn warming-up. Het was erg wennen want ik mocht alleen inlopen, stilstaande oefeningen en versnellingen doen. Dit om mijn enkel zo veel mogelijk te ontzien. Aangezien ik erg gehecht ben aan ritueeltjes voor mijn start, voelde ik mij na mijn warming-up niet warm. Misschien kwam dit ook deels door de koude regenbui.

Erik Verkaaik
Erik Verkaaik

Toen we eenmaal in de callroom verzameld hadden, was spanning en focus ver te zoeken. Met zijn allen mochten we weer richting de startlijn. Ik mocht vandaag vanuit baan 2 van start. De hele race heb ik samen met iemand anders op kop gelopen. De rest volgde op korte afstand achter ons. Het kwam dus aan op de laatste 200 meter. Ik zette aan, maar gaf het al gauw op om voor de winst te gaan. Met drie waren we weg gelopen bij de rest. Aangezien mijn enkel niet top voelde accepteerde ik een tweede plek en directe kwalificatie. In een tijd die bijna 10 sec langzamer was dan mijn persoonlijk record.

 

Zaterdag 02-07-2016

Wat een enorm gekke dag was dit. Na een hele slechte nacht waren we weer in Breda. Mijn enkel voelde niet helemaal top. Ik vroeg de sportarts of ik wel de finale kon lopen en daarna had ik een gesprek met mijn coach. Ik moest een moeilijke beslissing nemen: wel of niet starten. Dat ik ‘de grote favoriet’ was maakte deze keuze alleen maar moeilijker. Ik wou erg graag van start gaan, puur omdat ik van racen houd en NK’s mij erg goed liggen. Alleen bleef ik mijzelf afvragen of het verstandig was met mijn enkel. Eén ding wist ik zeker: als ik ging starten, dan zou ik dat doen met een volledige warming-up en met minder strakke tape. Ik weet dat voor vele junioren het NK het allerbelangrijkste is. Voor hen is dit het ultieme doel in het seizoen, maar bij mij is dit niet het geval. Ik wil trainen, racen en nog heel veel meer groeien.

Ik heb zoveel fouten gemaakt en zal niet altijd foutloos blijven, maar deze fout ga ik niet maken. Ik wil nog veel meer lopen dit seizoen en wil over een aantal jaren op een EK, WK of OS staan. Hiervoor moet ik fit blijven en continu blijven trainen. Deze doelen gaven dan ook de doorslag om het risico niet te nemen en niet te starten in mijn NK junioren finale.

Het maken van zulke keuzes is even moeilijk, maar dat gevoel is over zodra je de knoop doorgehakt hebt. Ik train deze week de hele week op de crosstrainer. Die is al iedere ochtend mijn beste vriend, maar nu moeten we ook de middagen samen overleven. Dit om mijn arme voetje/enkel even rust te geven van het altijd moeten opvangen van mij. Hopelijk ben ik vanaf volgende week weer op de baan te vinden en hopelijk kan ik dit seizoen nog heel veel meer 800 meters racen! I will keep you up to date.

Ondanks mijn niet 100% raceweek(end), heb ik natuurlijk wel gevlogt. Mijn video kunnen jullie vrijdag weer bewonderen. Tot die tijd kan je eerdere vlogs bekijken! Houd mijn kanaal in de gaten via:  https://www.youtube.com/channel/UCnZ2I86KOhRei0IkQT8TYvw

Of abonneer op mijn account zodat je niks meer hoeft te missen!

X Danaid

 

Lees meer

Roadtrip Mannheim

Roadtrip Mannheim

Zaterdag 25 Juni

Vanuit papendal vertrekken wij vandaag naar Mannheim. Wij mogen hier deelnemen aan het junioren gala. Om 11 uur verzamelen wij met zijn allen om met onze coach Grete mee te rijden.

13503122_1210598945619079_1877719832396090269_o

De vier en half uur zijn voorbij gevlogen en wij komen aan bij de atletiek baan. Bij binnenkomst valt meteen op dat er een paar landen in overvloed aanwezig zijn. Overal waar je kijkt zie je bijvoorbeeld alleen maar de geelgroene kleuren van Australië. Heel erg tof om in zo’n internationale race te mogen starten. Helaas moeten wij nog even wachten want morgen gaat voor ons pas het startschot.

Vandaag bestaat uit loslopen en heel hard schreeuwen voor Sabine die vandaag de 1500 meter loopt. Verder mogen wij de sfeer in ons op nemen en genieten van het lekkere eten. Alles is hier zo goed geregeld. Zo krijgen we bijvoorbeeld een bonnetje waarmee we mogen kiezen uit soorten eten namelijk: noedels, burgers of gril. Vandaag kies ik voor de noedels want dat ziet er toch goed uit.

Nadat we gegeten hebben is het tijd om even los te lopen. Aangezien we typische Nederlands weer mee genomen hebben doen we dit in de indoorhal. Na twee rondjes warm lopen gaan we rekken en sluiten we af met oefeningen en versnellingen.

Over 5 minuten gaat Sabine van start. Nadat zij lang geblesseerd geweest is en weinig specifiek heeft kunnen trainen, is dit haar eerste 1500 van het seizoen. Helaas gaat het niet naar verwachting, maar ik weet zeker dat ze aan het einde van het seizoen iedereen weer kan verbazen. Dus: 1500-meter loopsters pas maar op 😉

Met alle landen samen gaan we avondeten. We kunnen nu kiezen uit verschillende soorten salade’s, pasta’s  en vlees. Ik neem vandaag een pasta-salade met brood en een lekker stukje vlees. Ik zit nog behoorlijk vol van mijn grote bak noedels. We sluiten af met een rijk gevuld bakje fruit en nu is het tijd om richting het hotel te gaan.

Zondag 26 Juni

Om 8:00 uur beginnen wij met ontbijten. Dit is erg goed geregeld in het hotel en hebben veel keuze. Nu is het aftellen, we vertrekken namelijk pas om 10:45 naar de baan.

Op de baan hebben we nog een uurtje voordat we de warming-up in gaan. We kijken naar de andere onderdelen en tellen nagelbijtend de minuten af. Oké, dat nagelbijten valt wel mee, want ik ben eigenlijk nog niet zo zenuwachtig. Ik weet wat mij vandaag te doen staat en dat is lopen voor de winst. Ik mag van start in een enorm sterk deelnemersveld en ik ben benieuwd op welk plekje ik kan eindigen.

deelnemerslijst
deelnemerslijst

In mijn warming-up voelt alles goed. Alleen verneem ik wel een klein pijntje die ik afgelopen donderdag heb opgelopen dus hou ik mijn warming-up kort.

We mogen naar de callroom. Dit is toch anders dat in Nederland. Daar gaat het communiceren makkelijker en hier nogal stroef. Door de zenuwen is de Engelse taal toch ineens moeilijker. Nadat de eerste serie van start is gegaan mogen wij de baan op. Ik heb er zin in en ben klaar om te laten zien wat meiden uit Nederland kunnen.

Doordat de klok kapot is stellen ze onze start een klein beetje uit om hem te maken (dit lukt uiteindelijk niet). Zonder klok gaan wij van start. Zoals alle wedstrijden van de laatste tijd moet ik 13557793_1131184240235873_3277693301938462344_necht even op gang komen. Ik heb moeite met het tempo in de eerste 100 meter. Na veel geduw en getrek heb ik mijn plekje gevonden. Op het 400 meter punt zien wij dus geen tijd en daarom vertrouw ik er op dat het wel goed zit. Van 400 tot 500 meter wordt er een kleine versnelling geplaatst die ik niet helemaal kan volgen. Hierdoor geraak ik achter in het veld. 250 meter voor de finish kan ik eindelijk een gat vinden waaruit ik versnel. Eén voor één ga ik mensen voorbij. Helaas was het geen 820 meter en kom ik net te kort voor plek één en twee. Ik ben dus derde geworden in een tijd van 2:08:63. Niet helemaal tevreden maar toch een erg goede prestatie.

13483290_1086308238074948_8208948282709743060_o

Er zit nog heel veel meer in. Dat weet ik nu wel zeker.

Misschien komt dit er aankomend weekend al wel uit op het NK voor junioren. Ik start hier op de 800 meter. Vrijdag loop ik de series en zaterdag, als het goed is, de finale.

Vrijdag Komt mijn vlog online over de wedstrijd in Mannheim. Deze bekijk je vrijdag op: https://www.youtube.com/channel/UCnZ2I86KOhRei0IkQT8TYvw.

Tijdens het wachten kan je mijn video van vorige week ook nog zien 😉

x Danaid

 

 

 

 

 

 

Lees meer

Eerste keer in het Olympisch stadion Amsterdam!

Eerste keer in het Olympisch stadion Amsterdam!

It’s all in the head!

Dit weekend stond het NK voor senioren op het programma. Mijn allereerste keer in het Olympisch stadion en mijn eerste NK senioren outdoor.

Coen Schilderman
Coen Schilderman

Zaterdag, 18-06-2016:

Vandaag is het doel om door te gaan naar de finale. Na het inlopen met mijn teamgenootjes doe ik mijn muziek in en sluit ik mij even af van de buitenwereld. Waar ik normaal in mijn warming-up erg actief ben en graag socialize met iedereen, probeer ik nu een andere aanpak. Mijn versnellingen voelen op het gras nog wat minder, maar zodra ik een loopje op de baan doe voelt alles goed. Ook kan ik eindelijk mijn zenuwen een keer in bedwang houden. (De afgelopen paar wedstrijden had ik veel moeite om de controle te houden over mijn zenuwen.)

Op naar de callroom! Zoals gewoonlijk ben ik hier weer veel te vroeg aanwezig, maar beter te vroeg dan te laat, toch? 😉 De callroom bij de senioren is zo anders dan bij de junioren. Waar alle junioren elkaar gek maken, heerst er bij de senioren een serene rust. Waar hier en daar toch wat meiden zenuwachtig op hun nagels bijten, zijn mijn nagels er deze keer gelukkig nog 😉 . Serie 1 gaat de baan op en ik moet nog heel even wachten aangezien ik in de tweede serie zit.

We mogen de baan op! Met z’n allen, begeleid door een vrijwilliger uit de callroom, lopen we richting de start! Dit is het moment dat je de sfeer van het stadion even goed in je op kan nemen. Ik doe een laatste sprintje vanuit mijn baan en dan ik ben er klaar voor.

Erik Van Leeuwen
Erik Van Leeuwen

Het startschot klinkt en bij het naar binnen gaan kom ik vooraan naast Sanne Verstegen te lopen. Samen lopen wij de eerste 400 in een langzaam en gecontroleerd tempo. Dit tempo gooien we na 400 meter iets omhoog en een kleine eindsprint in de laatste honderd meter zorgt ervoor dat wij beiden door mogen naar de finale op zondag.

Zondag, 19-06-2016: De dag van de finale

Nadat ik een paar onderdelen gekeken heb is het tijd om naar het warming-up veld te gaan. Ik ben nog nooit zo klaar voor een wedstrijd geweest als nu. Tijdens de warming-up kan ik zo enorm kalm blijven en voelt alles mega goed aan. Ik weet dat ik fit ben en met druk maken het toch niet beter gaat worden, eigenlijk alleen maar slechter. Relaxt en met veel zelfvertrouwen loop ik naar de callroom toe.

Vandaag is de sfeer anders: veel meer nerveuze en bange gezichten. Natuurlijk is dit niet gek want het is één van de wedstrijden waar iedere senior naartoe werkt. Hier kan je bewijzen dat je bij de Nederlandse top hoort. Nadat alles weer gecheckt is en ik een paar druiven gegeten heb (dit is een beetje een bijgeloof van mij) mogen we weer in een rij de baan op. Ondanks dat we enorm langzaam de baan op lopen geeft het toch een moment van rust en spanning tegelijk. Het opent je ogen… Het is niet zomaar een wedstrijdje maar de hele Nederlandse top waar ik nu tussen loop. Een paar sprongetjes en knie heffen op mijn plek in de rij houden mij wakker en scherp. Een laatste versnelling op de baan en een sprong de lucht in en ik ben klaar om te racen.

Het voorstel rondje vanuit baan 8 begint. Hier word je even in de spotlight gezet en met applaus van de toeschouwers krijg je één laatste oppepper. Ik zit in baan 7 en ik ben dus snel aan de beurt. Hierna sluit ik mij af en heb ik van de rest niks meer gehoord. Het is dan de baan en ik alleen en niets of niemand om mij heen. Alleen nog het startschot natuurlijk.

Mijn start is totaal niet zoals hij zou moeten zijn. Als laatste kom ik de bocht uit, ik heb gewoon even nodig om op gang te komen. Op de vijfde plek voeg ik in. Voor mij valt er een gat. Ik duik in het gat om aan te haken bij de eerste drie. Ik ben er immers om mee te strijden voor het podium en niet voor een gevecht voor de overige plaatsen. Helaas gaat de top-3 echt te hard en kan ik het gat niet dicht krijgen. Het wordt een eenzame race tussen de kopgroep en mij. Gefocust op dat wat voor mij gebeurt, heb ik door dat ik iets verzwak. Ik geef mijzelf op mijn kop. Tegen mezelf zeg ik dat opgeven geen zin heeft, langzamer gaan niet oké is en ik pas na de finish verloren heb. Nog 200 meter te gaan en het gat blijft te groot. Een laatste eindsprint brengt mij naar de vierde plek waar ik de hele race gelopen heb. Een nieuw persoonlijk record en een vierde plek tussen de senioren vrouwen levert mijn eerste NK senioren op! Volgend jaar zal ik er staan en meevechten voorin!

Erik Van Leeuwen
Erik Van Leeuwen

Vrijdag komt er een nieuwe vlog online waar jullie mijn belevenissen en de sfeer kunnen volgen. Houd mijn YouTube account in de gaten.

Ik wens iedereen een fijne week!

Groetjes Danaid

 

 

 

Lees meer

Gouden spike Leiden en vooruitblik NK Senioren

Gouden Spike Leiden

De dag is daar: mijn tweede 400 meter van het seizoen. Ik vind zelf dat er in Leiden altijd een goede sfeer hangt en alles goed geregeld is. Ik had er zin in en ik was hongerig naar een snellere tijd dan in Tilburg. In mijn warming-up voelde alles goed en ook het weer was goed. Na de warming-up was het tijd om te wachten in de call room totdat we de baan op mochten. Ik wilde niet dezelfde fout maken als in Tilburg. Daar ging ik te hard van start, maar in Leiden gebeurde het tegenovergestelde. Ik startte veel te traag waardoor ik de laatste 100 meter nog behoorlijk kon aanzetten. Een derde plek in de serie en een 56,15 was het gevolg. Ondanks de niet zo snelle tijd was het een goede prikkel voor aankomend weekend.

NK Senioren

Wim Slangewal
Wim Slangewal

Ik wil met jullie vooruitblikken op het NK Senioren. Hier loop ik aankomend weekend de 800 meter tussen de vrouwen. Omdat dit mijn laatste jaar als junior is, wordt het nu tijd dat ik mij ga meten met de senioren. Kan ik hier ook mee strijden om de medailles? Dat gaan we dit weekend zien!

Zaterdag loop ik de series. Hier moet ik bij de beste acht komen om zondag mee te mogen strijden in de finale. Ik sta op plek 6 in de lijst, maar op een NK kan het alle kanten op gaan.

Schermopname (10)
deelnemerslijst NK senioren

Ik hou jullie aankomend weekend zeker op de hoogte van mijn prestaties en belevenissen. Jullie zien snel weer wat van mij verschijnen!

x Danaid

Lees meer